Buamzz's profileCare l3ear$PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    March 15

    Let's go to the sea

     
    ตีสามสี่สิบห้าล่ะ 
     
    คืนนี้ยังไม่ได้นอนเลย
     
    และก็ไม่ต้องนอนมันแล้ว 
     
    ไปอาบน้ำแต่งตัว
     
    ไปค่ายกฎหมายกับสังคม  แห่งคณะนิติศาสตร์  จุฬา!!!!!
     
     
    วันนี้ทำนาเกลือ  ตายแน่ชั้น - -"
     
     
    September 01

    wOw !!!!!

    วันนี้กินไอติม
     
    ขณะแทะๆ  เลียๆ  ตามสไตล์พิมลดา
     
     
    สายตาเหลือบไปเห็นข้อความ
     
    " ฟรี  1  แท่ง" 
     
    กรี๊ดดดด . . . .
     
    นึกถึงไอจิ๊บทันที
     
    ความหลังครั้งก่อนของเราสอง
     
    ตอนสมัยอยู่มอ 6 ด้วยความงกไม่ยอมยกไม้ฟรีให้ใคร
     
    เก็บไว้ตั้งแต่เทอม 1  ยันจะจบมอ 6 เทอม 2
     
    หยิบไม้ขึ้นมาจากลิ้นชักโต๊ะเรียน
     
    ปรากฎว่า หมดเขตไปตั้งแต่ปีมะโว้ - -"
     
    .
    .
    .
    ประวัติศาสตร์จะไม่ซ้ำรอย !!!!
     
    *************************************
    อีก  3 อาทิตย์จะสอบ
     
    ได้ข่าวว่ายังเหลือหนังสือที่ไม่ได้อ่านอีกประมาณพันหน้า- -"
     
    ช่วยหนูด้วยยยย !!!!!
    July 08

    เหงา

    รู้สึกแปลกๆ กับชีวิตมหาลัย
     
    เหมือนว่ามันไม่ใช่ตัวเรา 
     
    และเหมือนเราจะไม่ชอบ  ไม่ชอบชีวิตแบบนี้
     
    บางทีก็เหงา  เคว้ง  อารมณ์โดดเดี่ยวซะงั้น
     
    คิดถึงเวลาเก่าๆ ที่เคยอยู่โรงเรียน  ที่มีพวกแกคอยเป็นเพื่อน  คอยกวนประสาท  นั่งเรียนนั่งหลับด้วยกัน 
     
    คิดถึงพวกแก
     
    คิดถึงโรงเรียน
     
    คิดถึงโต๊ะ  เก้าอี้  ล็อกเกอร์เน่าๆ  ห้องแล็บ  ต้นซากุระ  ข้าวเหนียวหมูใส่กาก
     
    อยากกลับไปอยู่มอปลาย
     
    อยากกลับไปอยู่กับพวกแก
     
    อยากโดดเรียนไปแอบอยู่ในห้องแล็บ
     
    อยากกลับไปเป็น EP 6/1 YB71
     
    แต่มันก็เป็นไปไม่ได้  เราย้อนเวลาไม่ได้
     
    รู้อย่างนี้ตอนนั้นเราคงใช้เวลาอยู่กะพวกแกให้มากกว่านี้
     
     
     
    ps. บางครั้งเวลาเขียนชื่อ  ยังเผลอเขียน "Pimlada  Polpanthin EP 6/1 NO.2"  เห้อออ  จะหลอนไปไหนเนี่ยชั้น - -"
     
     
     
     
    May 03

    เลือก

    เคยลองถามตัวเองกันมั้ยว่า

    ถ้าต้องถูกด่าว่า

    ควาย  กะ  แรด 

    [ Cutie buffalo  VS  Little Rhino]

    จะยอมถูกด่าว่าอะไร

    เอ้า....ให้เวลาคิดกัน  3  วินาที

    จับเวลา!!!!

    ...3...

     

    ...2

     

    …1…

     

    หมดเวลา!!!!!!!!!!!

     

    เลือกได้กันรึยัง???

    .

    .

    .

    .

    ส่วนใหญ่ร้อยละ 99.99  โดยเฉพาะพวกผู้หญิงจะยอมถูกด่าว่า  “Cutie buffalo”  มากกว่า “Little Rhino”

    ทั้งๆ ที่ตามสัญชาตญาณมักจะมีอาการเป็นชนิดหลังก็เหอะ

    แต่...

    น้องพิมขอเป็นหนึ่งใน  0.01%  ที่ขอเป็น  Little Rhino 

    อ๊า...  งงกันอ่ะดิ่  ว่าทำไมเราถึงเลือกเป็น Little Rhino

    คำตอบก็คือ 

    แรด  มันน่ารักกว่า  ควาย

    ลองพิจารณาดูดีๆ สิ 

    แรดมันตัวอ้วนๆ  กลมๆ  น่ารักออก

    ตาตี่  ปากนิด  จมูกหน่อย  มีนออยุ่อีกติ๊ดนึง  น่ารักจะตาย

    แล้วทำไมพวกเราไม่ชอบแรดกัน!??? 

    ทำไมต้องเอา แรด ไปเปรียบกับพวกผู้หญิงที่ทำตัวไม่ดี

    ไม่สงสาร แรด กันบ้างเหรอ

    มันไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยนะ

    มันต้องเสียใจมากๆ แน่เลย

    ถ้ามันพูดได้  มันคงต้องรอขอความเป็นธรรมจากพวกเราแล้วละ

    ถึงเวลาแล้วละ  ที่พวกเราทุกคนต้องหันมาให้ความสนใจกับจิตใจของ แรด

    เราต้องนึกถึงใจแรดใจเรา

    ตามพุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า

    อนิจจัง  ทุกขัง  อนัตตา

    ซึ่งหมายถึง  เราต้องเห็นใจเพื่อนที่มีทุกข์

     

    เราต้องรณรงค์เลิกใช้คำว่า  แรด  ในการว่าผู้หญิงที่ทำตัวไม่ดี

    แล้วเปลี่ยนไปเรียกผู้หญิงพวกนี้ว่า  “i/e เข้  ดีมั้ย

    เพราะจระเข้เป็นสัตว์ดุร้าย  ชอบทำร้ายมนุษย์และสัตว์

    เราต้องมาร่วมกัน boycott  จระเข้  เพื่อให้จระเขปรับปรุงเปลี่ยนแปลงนิสัยให้ได้

    .

    .

    .

    ถึงเวลาแล้วนะ  ที่พวกเราเหล่ามวลมนุษยชาติต้องหันมาดูแลกันเองและดูแลสัตว์และสิ่งแวดล้อมรอบข้างเรา

    เพื่อกอบกู้โลกของเราให้ปลอดภัยจากการรุกล้ำของ Sandman

     

    Ps.  แรด  เขียนตามหลักของ อ.บรรจง  ต่ำตายสั้นตรีไม่มีรูปวรรณยุกต์  ^.^

    April 26

    ลังเล

    อยากบอกว่า
     
     
    ตอนนี้
     
     
    น้องพิมกลายเป็นคนไม่มีที่เรียน(ชั่วขณะ)แว้ววววววววว
     
     
    Q:  นิ่ตูคิดผิดหรือคิดถูกที่สละสิทธิ์ว่ะเนี่ย- -"???
     
    A:  คิดถูกแล้วๆๆ (ปลอบใจตัวเองสุดฤทธิ์ -.-)
     
     
    *** หากอัพไม่มีสาระขออภัย  เพราะไอนนบ้า (inonba) มันจับน้องพิมแข่งขัน up blog
     
    โดยที่น้องพิมไม่มีสิทธิ์ขัดขืนแต่อย่างใด  และสถิติการอัพล่าสุดของน้องพิมยังเป็น 0  อยู่
     
    เพราะฉะนั้นตอนนี้ตอนรีบปั่นเพื่อนทำคะแนนตามไอนนบ้าและผองเพื่อนอย่างที่สุด***
     
    March 09

    Eternal Memory

     
    Artist: Lena Park
    Title: Eternal memeory
    In my heart, I dreamed of all
    That used to be
    The place that we called memories
    That now, time has taken all from me
    All alone.
    I wandered down this paradise
    How I used to look in your eyes,
    Kissed your smile.
    And treasured all these times

    *Memories last forever
    Pains are stayed in me

    Dreaming of you,
    They never come true
    Magic of the moment
    Come and gone forever
    Taking your love, away from my world

    Now I know
    I have to walk this road alone
    The road that takes me far from you.
    From your love
    From the one I call my own
    Leaving you,

    I never can forget that time

    The time we thought that all was fine
    Suddenly I hope that you are mine

    Away from my world
    Now that I am so far from your touch
    Hoping that I can be
    Your eternal memory

    Taking your love, away from my world

     
     
     
    สุดท้ายก็เหลือ
    .
    .
    .
    แค่
    .
    .
    .
    ความทรงจำ
     
     
     
    March 04

    จบแล้ววว

    กราบสวัสดีงามๆ เพื่อนๆ ที่รักนะคะ
     
    หลังจากหายหัวไปนานจนเพื่อนๆ จะตัดหางปล่อยวัดกันหมดแล้ว - -"
     
    แหม  ก็ต้องสงสารหนูกันติ๊ดนึงนะคะ  เพราะหนูยังไม่มีที่เรียน
     
    หนูก็ต้องแอบไปอ่านหนังสือนิดนึงอ่านะ 
     
    แต่รู้สึกว่า ก่อนอ่านกะหลังอ่านมันจะไม่รู้อะไรเพิ่มขึ้นเลย
     
    ให้ตายสิฟ่ะ!!!!
     
    O/A-Net ก็ผ่านไปแล้วด้วยความระทึกใจ
     
    ว่าแต่. . .
     
    ทำไมข้อสอบมันยากกว่าปีที่แล้ว??
     
    ทำไมแต่ละคำถามช่างกำกวมได้เยี่ยงนี้??
     
    ทำไมทำยังงี้กับหนู!!!!!
     
    เด่วบุกไปเผาสำนักงานซะเลยนิ่  ชิ
     
    เอออ ถึงพวกเพื่อนๆ ทั้งหลาย
     
    ถ้าหวังดีกะน้องพิม  ไม่อยากให้น้องพิมต้องเข้าโรงพยาบาลตามเผ่าไปอีกคน
     
    ได้โปรดอย่าพูดเรื่องเอนสะท้านกับน้องพิม
     
    อย่าทำให้หัวใจดวงน้อยๆ ของน้องพิมต้องกระทบกระเทือนเลย
     
    น้องพิมขอพักใจให้สงบในช่วงนี้ก่อน
     
    แล้วค่อยไปพบกับคะแนนอันน่าสะพรึงกลัวที่จะตามมาในตอนสิ้นเดือน
     
     
    โอเค  ระบายเสร็จ  น้องพิมโล่งงงงง
     
    สอบเสร็จน้องพิมจะได้ดู"อายะจัง" สักที อิอิ ดีจายย ^^
     
    **ไฟนอลลี่, เลิฟยูออลลลล **
     
    ps1. ขอบคุณ sms จากเหมียวกะนนนี่ที่ร้าก นะคะ
     
    ps2. คิดถึงพวกแกอ่า  นัดกันไปเที่ยวเหอะ  ตอนนี้ชั้นเป็นอิสระแล้ววว
     
    ps3. อัพรูปตอนมอ 6 แล้วนะ
    December 09

    Sport Day^^

    อัพรูปกีฬาสีแล้วน้า
    .
    .
    .
    .
    แม่ปลื้มม...จบ!
    September 22

    โรคประจำตัว

    ก่อนที่จะพูดถึง title ของ entry นี้อ่ะนะ  ขอพูดถึงผลงานการสอบอันน่าชื่นชม(เหรอฟ่ะ?) ของเราก่อน
     
    เริ่มด้วยฟิสิกส์  ก็เป็นที่รู้ๆ กันอยู่อ่ะนะ 
     พระเจ้า!!
    quiz กะ final  มันช่างต่างกันราวหน้ามือกะหลังตี้นส์
    รุสึกว่า quiz จะชิวๆ  แล้วไงมาเจอ final นิ่หงายท้องตีลังกาสามตลบ - -"
    ไอข้อที่มั่นใจๆ ว่าชัวร์  ก็ดันเสร่อทำผิด 
    ข้อที่ให้หา resistance อ่ะ  คือนังหนูพิมอุตส่าห์ชาญฉลาดหา XL - XC ได้
    แต่ชั้นดันโง่ลืมไปว่า impedance มันต้องคิดในรูทนิ่หว่า  ก็เป็นอันเน่าไปซะ - -"
     
    วิชาสองอังกฤษ  ฮ่าฮ่า  ให้เขียนอธิบาย bar  รู้สึกว่าจะเขียนอธิบายวนไปวนมา
    สรุปแล้วชั้นก็เขียนกลับมาที่เดิม  เอ้ออ ให้มันได้ยังงี้สิฟ่ะ 
    ส่วน error check อ่านไปอ่านมา  เอ๊ะ  ทำไมมันไม่มีที่ผิดเลยล่ะ - -"
    เหอะๆ  หายนะเริ่มมาเยือนซะแหล่ววว
     
    วิชาที่สามสังคม  วิชาโปรด(เหรอ)  เอาเหอะ  ไหนๆ พ่อก็เป็นคนสอนอ่ะนะ
    พี่แกบอกว่า  ข้อสอบหมูอู๊ด อู๊ด  ความจริงมันก็ง่ายหรอกนะ  ถ้าใครอ่านไปดีๆ
    เพราะรู้สึกว่า choice ของพี่แกจะ copt มาจากหนังสือเด๊ะๆ แล้วก็เอามา paste ลงข้อสอบ --"
    ใครที่อ่านมาก็คงทำได้แหละ 
    พ่อขา . . . หนูขอ+4 เหมือน midterm น้า^^
     
    วิชาสุดท้ายของวันนี้ health  ก็เหมือนปกติๆ อ่ะนะ  ไม่ขอพูดถึงล่ะกัน
     
    ***********************************
     
    เอาล่ะ  มาพูดถึง "โรคประจำตัว" ของน้องพิมกัน
    ใครที่สนิทๆ กะน้องพิม  ก็น่าจะพอรู้ว่าโรคประจำตัวน้องพิมคืออะไร
    ลองทายดูๆๆๆ
    หอบหืด?
    โรคหัวใจ?
    ภูมิแพ้?
    เหอะๆๆ  ผิดหมดค่ะ!
    โรคประจำตัวของน้องพิมคือ
    อาการบ้าชายสูงอายุ
    >>>สาเหตุ?
    คือไม่รู้สาเหตุและเวลาเกิดที่แน่ชัดแต่มารู้ตัวอีกทีก็ตอนกรี๊ดเพื่อนท่านพ่อที่เป็นนักบินไปซะแล้ว
    >>>อาการ?
    จะเริ่มมีอาการใจสั่นๆ  รู้สึกวิ้งๆ  เธอจะกันจริงหรือเปล่า  วาว  วาว  วาว
    >>>วิธีรักษา?
    ตอนนี้ยังไม่มีวิธีรักษาที่แน่นอน  ให้แต่ทำให้อาการทุเลาลงไป  โดยการสืบหาข้อมูลของชายสูงอายุผู้นั้น
     
    ความจริงโรคนี้กะน้องพิมก็ได้เซย์ กู๊ดบายกันไปพักใหญ่ๆแล้ว  แต่...
    มันเพิ่งมากำเริบเมื่อวันที่เค้าก่อปฏิวัติกันน่ะเอง
    ส่วนสาเหตุก็ไม่ใช่ใครที่ไหน  แต่เป็น . . .
    เออ พวกเพื่อนๆ ก็คงจะรู้กันดีอยู่ช่ายม้า
    งั้นน้องพิมไม่ขอพูดล่ะกัน  น้องพิมเขิลลล
    แต่คราวนี้น้องพิมดีใจ  เพราะมีเพื่อนร่วมอุดมการณ์ 
    และคนคนนั้นคือ  เจเจ  น่ะเอง  ฮ่าฮ่า
    ไอเจ  ชั้นดีใจมาก  ที่แกมาร่วมอุดมการณ์รักคนสูงอายุกะชั้น
     
    **********************************************
     
    เออ ลืมเล่า!  สอบเสร็จ  เดินออกมานอกโรงเรียนกะจิ๊บ  ตั๋ง  หม่ามี้  ณัฐ  ป๋าหยุ่น
    น้องพิมโดนหม่ามี้ลากไปถ่ายรูปกะรถถังซะงั้น
    ตอนแรกก็อยากถ่ายหรอก  แบบฮาๆ ดี
    พอเดินไปถึง  เห็นคนอยู่กันเต็มเลย  ชักเริ่มอาย
    แต่ด้วยความที่หม่ามี้หน้าหนา  38  นิ้ว  เจ๊แกลากแขนน้องพิมเข้าไปถ่ายรูปกะรถถัง
    เสียดายว่ารูปนั้นอยุ่ในโทสับตั๋ง  ไม่งั้นจะเอามาโชว์
    ส่วนรูปที่2  มีป๋าหยุ่น  ณัฐ  น้องพิม  หม่ามี้  และก็จิ๊บ  ยืนยิ้มกันอย่างไม่อายสายตาประชาชี
    อยากจะบอกว่า  ตอนนั้นรถติดไฟแดงด้วย  เหอะๆ  คนบนรถเค้ามองกันอย่างปลงๆ  ว่า อิเด็กพวกนี้บ้า
    เฮ้ออ  ทำไปได้  ใครอยากเห็นคนบ้าเห่อรถก็ดูได้ตามรูปข้างนะฮ้า . . .
     
    และรูปสุดท้าย  ฝากให้เจอ่ะ  มันจะเข้ามาอ่านมั้ยเนี่ย?
     
    July 11

    อ่ะโฮะๆๆๆ

    โอ้วว  ฤกษ์งามยามดีน้องพิมมาอัพ blog . . .
     
    จริงๆแล้วไม่มีอะไรจะอัพหรอก
     
    แค่สงสาร blog ตัวเองว่ามันเน่าเต็มทนแล้ว
     
    เดี๋ยวมันจะร้างเป็นป่าช้าไปซะก่อน  ก็เลยต้องมาอัพ
     
    ก็เอารูปงานช่อ ณ โรงเรียนนายเรืออากาศมาลง
     
    แต่ . . .
     
    รูปมันมืด!!!!
     
    ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือเสียใจที่มันมืด
     
    ควรจะดีใจ . . . .
     
    เพราะความมืดจะช่วยทำให้น้องพิมดูดีขึ้นมา  แบบสวยในมุมมืด
     
    หรือ ควรจะเสียใจ . . .
     
    เพราะมันเป็นรูปประวัติศาสตร์ที่ไม่อาจจะย้อนคืนกลับมาได้อีกครั้ง (เว่อไปนิสสส)
     
    .
    .
    .
    .
    หลังจากนั่งคิดวิเคราะห์อยู่ประมาณ 2 เดือน
     
    ก็ได้ผลมาว่า
    .
    .
    .
    .
    ควรจะดีใจ  เพราะน้องพิมจะได้ดูสวย(ในมุมมืด)
     
    ส่วนเรื่องรูปไม่ชัด  ไว้ปีหน้าค่อยไปแล้วถ่ายใหม่ก็ได้
     
    (แต่นั่นหมายถึงพี่อิทต้องชวนเรานะ - -")
     
    เมื่อวิเคราะห์ได้ว่าน้องพิมควรจะดีใจที่ไม่ชัด
     
    น้องพิมจึงตัดสินใจที่จะเอารูปมาลง  เพื่อให้เพื่อนๆ พี่ๆ  ได้เห็นความงามในมุมมืดของน้องพิม
     
    โอเค . . . ไม่มีอะไรจะอัพแล้ว  ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะจ้ะ
     
     
    ps. อาจจะอัพงงๆ  ก็ขอโทษ  เพราะตอนนี้เบลอมากก  "เบอว่าเรอแทบ"  >>> "แบบว่ารักเธอ"  อ้วกก
     
     
    April 16

    i'm back!!!!!!!

    น้องพิมกลับมาแว้วววววววววว
     
    หลังจากมีกระแสเรียกร้องมานาน
     
    ให้มาอัพ blog เน่าๆ นี่สักที
     
    วันนี้น้องพิมมาตามคำเรียกร้องแล้ว
     
    ความจริงแล้ว สาเหตุที่เราไม่อัพก็คือ
    .
    .
    .
    ไม่รู้จะอัพเกี่ยวกับเรื่องอะไร
    เพราะชีวิตวันๆ ก็อยู่แต่ที่เรียนพิเศษ
    กิน  นอน  เล่น  ล้วนแต่อยู่ที่เรียนพิเศษ
    หันซ้าย  แลขวา
    เจอก็แต่พวกคงแก่เรียน
    นั่งอ่านหนังสือเล่มบิ๊กๆ  หน้าตาเคร่งเครียด
    โอ้ยย  เห็นแล้วใจคอห่อเหี่ยว
    แบบคิดในใจ  นี่กรูต้องต่อสู้กะไอพวกเนี้ยเหรอเนี่ย
    แล้วชั้นจะเอาอะไรไปสู้กะมัน - -"
     
    *****************************
     
    มีใครได้ดูถึงลูกถึงคนบ้างป่ะ
    ที่เด็กมอ 6  มาออกเกี่ยวกะเรื่องพวก  a-net  o-net ทั้งหลายอ่ะ
    คือ  ฟังแล้วเครียดค่ะ  นอนไม่หลับ
    กระสับกระส่าย  วิงเวียนคล้ายจะเป็นลม
    เหมือนอนาคตมืดมัว
    ผู้ใหญ่มันจะเอาไงกันแน่ฟ่ะ
    จะทำไรไม่เคยฟังความคิดเห็นของเด็กบ้างเล้ยย
    เอะอะๆ ก็ผู้ใหญ่ถูก  เด็กผิด
    ยังงี้ล่ะน้า  ประเทศมันถึงยังไม่เจริญ
    นี่เรากะว่าถ้าเมื่อไหร่อายุถึง
    จะไปสมัครเป็น ส.ว.  ดีมั้ย
    พวกเพื่อนๆ อย่าลืมเลือกเราด้วย
    เลือกคนดีเข้าสภา ...
     
    *****************************
     
    ขอบ่นติ๊ดนึงนะฮ้า  ทำไมชั้นต้องนั่งเรียนพิเศษใกล้เพชร!!!!!!
    ทำไมๆๆๆๆ
    ไอเพชรมันบ้าๆๆๆๆๆ
    เจี๋ยพูดเรื่องลดความอ้วน
    มันก็หันมามองหน้าเรา  แล้วก็ส่ายหัว
    พร้อมทั้งหัวเราะด้วยเสียงอันกึกก้อง
    โคตรอายเลย คนเรียนเต็มห้อง 
    ไอเพชร  แค้นนี้ต้องชำระ !!!
     
    *****************************
     
    เอาล่ะ  มาพูดถึงสงกรานต์กันหน่อยดีกว่า
    ไปไหนกันมาบ้างฮับ
    รู้แต่ตั๋งคงไปลำปาง ไม่ก็น่าน
    โบว์ไปยุโรปช่ายมะ  น่าอิจฉาวุ้ยย
    พวกผู้ชายหลังห้องไปเชียงใหม่
    เห็นคนเล่าว่า  สาวๆ เล่นน้ำกันวาบหวิวมาก เหอๆ อยากเห็น
     
    ส่วนน้องพิมไปชะอำ
    ไม่ได้มาเกือบ 10  ปี
    เพราะชีวิตดิฉันถ้าไปทะเลใกล้ๆ ก็อยุ่แต่สวนสนค่ะ
    10  ผ่านไป  ชะอำเปลี่ยนไปโคตรเยอะ
    สกปรกอ่ะ  น้ำทะเลนี่แบบเห็นแล้วร้องกรี๊ด
    พร้อมกับกระโดดหนีออกห่างประมาณ 2 เมตร
    แหวะๆๆ  โคตรจะไม่น่าเล่น
    อีกทั้งคนที่เล่นน้ำสงกรานต์ก็มารยาททรามสุดๆ
    คนเดินอยู่ดีๆ แม่งเอาน้ำมาสาดโคร้มมเบิ่มเริ้ม
    น่าจะมีใครเขวี้ยงหินขึ้นไปสักก้อน
    เอาให้มันหัวแตกเล่นสักคนสองคน  ก็คงดี  สะใจเราดี
     
    *****************************
     
    เอาล่ะ  ย่อหน้าขอแก้ข่าวนิดส์นึงนะเคอะ
    น้องพิมโดนเพื่อนๆสุดที่รักด่าว่าทิ้งเพื่อน
    ไม่ยอมโทรไปหา  หายไปเลย
    คือ  น้องพิมขอโทษ 
    แต่น้องพิมขี้เกียจโทร เอ๊ย  ไม่ใช่ๆ
    ก็ไม่รุ้ว่าถ้าโทรไป  เพื่อนๆจะว่างคุยกันหรือเปล่า
    กลัวจะโทรไปตอนเรียนแล้วทำให้เพื่อนๆ ต้องเสียการเรียน
    เห็นมะ น้องพิมเป็นคนดีขนาดไหน 55+
     
    เอาล่ะ  พล่ามมาสมควรแก่เวลา 
    น้องพิมคงต้องขอจรลีกราบลาไปนั่งพิมพ์งานให้ท่านพ่อสุดที่รักก่อน
    บายๆ  โชคดีทุกคนนะจ้ะ
     
    ps.  มอบตัวที่  14  ใช่มะ  เด่วเจอกันนะ
    ps.  เพชรแข่งวูซูวันที่  2,3 และ 4 พ.ค.นะ  ใครอยากไปเชียร์ก็ได้เลย  แต่เราไม่รู้ว่าแข่งที่ไหน - -"
    ps.  คำคมประจำวัน  "อย่าเอาหัวใจไปผูกติดกับ teen ใคร  เพราะเค้าอาจจะเหยียบย่ำมันได้"
     
     
    February 27

    วันของเธอ

    น: น้ำหนึ่งใจเดียว
    ต: ตั้งใจแน่แน่ว
    ท: ทำไม่ได้ไม่มี
    ตัวอักษรทั้งสาม  เมื่อนำมาเรียงต่อกันจะกลายเป็น 
    นตท. มีความหมายว่า นักเรียนเตรียมทหาร
    วันนี้นับว่าเป็นโอกาสแรก  ที่เราได้มีโอกาสก้าวเข้าสู่โรงเรียนเตรียมทหาร
    จังหวัดนครนายก
     
     
     
    หลังจากที่คุณชายเธอโทรศัพท์ตามเราอยู่ 2-3 รอบ
    เราก็มาถึงโรงเรียนเตรียมทหารประมาณ เกือบๆ 9 โมง
    และก็เป็นที่แน่นอนว่าคุณชายเธอหนีเข้าห้องประชุม
    ที่จะทำพิธีกันไปกับคุณแม่เรียบร้อยแล้ว
    ส่วนเราผู้ที่มีความสำคัญน้อย  ก็ต้องไปนั่งดูจากห้องถ่ายทอดสดเอา
    เหอะ  น้อยใจ  อุตส่าห์ลากสังขารจากกรุงเทพฯไปนะเธอ
     
     
     
    เราเดินไปห้องที่เค้าถ่ายทอดสดกับอาอำนาจและคุณพ่อพี่อิท
    ตลอดระหว่างทางมีแต่คนมองเรา  เอิ๊กๆๆ
    ตอนแรกคิดเข้าข้างตัวเองหน่อยๆ  ว่าเราสวยสะดุดตา
    แต่ความจริงคือ  ช่อดอกไม้ที่เราถือต่างหากที่ดึงดูดความสนใจของทุกคน
    ช่อดอกไม้สีแดงช่อยักษ์  ที่เตรียมมาให้พระเอกของเราในวันนี้
     
     
     
    นั่งอยู่ในห้องนั้นประมาณ 2 ชั่วโมงกว่าๆ  ก็นั่งคุยกับน้องออ(น้องสาวพี่อิท)
    เราถามน้องออว่า น้องออไม่เคยเจอพี่พิมใช่มั้ยค่ะ
    น้องออตอบว่า  ไม่เคยค่ะ  แต่...
    ได้ยินเรื่องเล่าเกี่ยวกับพี่พิมตลอด
    เราก็ เอ่อ เรื่องเล่า??  เรื่องอะไรคะ  แต่น้องเค้าไม่ยอมบอกอ่ะ
    เหอะๆๆ  เดี๋ยวต้องไปจัดการคุณชายตัวดีซะแล้วโทษฐานที่เอาเรื่องของเราไปเผา
     
     
     
    หลังจากพิธีการในห้องประชุมเสร็จ  เราและครอบครัวพี่อิท
    อันประกอบด้วยคุณพ่อ  คุณตา  คุณยาย  คุณลุง  คุณป้า  และน้องออ
    ก็เดินออกมารอพี่อิทกะคุณแม่พี่อิทด้านหน้า
    และแล้ว
    พระเอกของวันนี้ก็ปรากฏตัวขึ้นมาแล้ว!!!
    วันนี้พี่อิทอยู่ในชุดบลู
    ซึ่งเราและพี่อิทมีความเห็นตรงกันว่า
    เหมือนชุดพนักงานเปิดประตูโรงแรม
    แต่ยังไงก็เหอะ  ก็ยังดูหล่อเสมอ  ใช่มั้ยพี่อิท?
     

     

    หลังจากนั้นก็เป็นการถ่ายรูป
    รู้สึกว่าเราจะถูกเรียกไปถ่ายคู่กับพี่อิทบ่อยมากๆๆ  เขินนะเนี่ย
    แล้วครอบครัวพี่อิทก็ถ่ายรูปครอบครัวกัน
    คุณแม่พี่อิทก็เรียกเราไปถ่ายด้วย
    ขอบคุณคุณแม่นะคะที่เห็นหนูเป็นคนในครอบครัวอีกคน ^^

     

     

    เวลาผ่านไปไวเหมือนลิงตด  11  โมงแล้ว
    พี่อิทต้องไปเก็บของเก็บสมบัติที่หอบหิ้วมาเป็นเวลา 2 ปี
    เราก็เลยบอกพี่อิทว่า  พิมจะกลับแล้วนะ
    พี่อิทก็เลยเดินมาส่งที่รถที่อาอำนาจรออยู่
    อยากให้ทางเดินจากสนามไปที่จอดรถยาวกว่านั้นจัง  55+
    จากนั้นพี่อิทก็ส่งพิมขึ้นรถ  แล้วพี่อิทก็เดินไป
    เราเกลียดเวลานี้จริงๆ 
    เกลียดเวลาที่ต้องมองคนเดินจากเราไป
    มันให้ความรู้สึกไม่ดีจริงๆเลย

     

     

    หลังจากนั้นอาอำนาจก็พาเรากลับบ้าน
    รู้สึกเราจะหลับตลอดทางเพราะโคดเหนื่อยๆ  แดดวันนี้แบบเปรี้ยงๆ  อย่างแรงแต่เพื่อพี่อิท  พิมทนได้ สู้ตาย!

     

     

    พี่อิทธิ์:
             พิมอยากบอกว่า  วันนี้พิมภูมิใจในตัวพี่อิทมาก  ไม่ได้น้อยไปกว่าคนในครอบครัวพี่อิทเลยนะพิมพอจะรู้ว่าพี่อิทต้องผ่านอะไรมาบ้าง  ความเหนื่อย  ความกดดัน  ความเครียด  แต่พี่อิทก็ผ่านมันมาได้และผ่านมาได้อย่างสวยงามที่สุดด้วย
             และถ้าไม่คิดเข้าข้างตัวเองจนเกินไป  อาจจะเป็นเพราะคำพูดของพิมวันนั้น  ที่ทำให้พี่อิทตัดสินใจเลือกเรียนเตรียมทหาร  ยังไงก็ขอบคุณนะคะ  ที่ทำตามความต้องการของพ่อ
             วันนี้พิมตลอดทางที่พี่อิทเดินมาส่งพิมที่รถ  พิมมีความสุขมาก  เราคุยกันดีๆ เหมือนคนอื่นๆ  เหมือนคู่อื่นๆ  พี่อิทร้องเพลงให้พิมฟังด้วย  ถึงแม้เสียงพี่อิทมันจะ ... แต่ช่างเถอะ  พี่อิทตั้งใจร้องนิ่นาพิมอยากให้ทางเดินมันยาวออกไปกว่านั้นอีก  แต่ก็นะ  ไม่มีอะไรที่ไม่สิ้นสุด  และแล้วเราก็ต้องจากกันอีกแล้ว  พิมเข้าใจว่าเราต่างคนต่างมีหน้าที่ต้องทำ  และเมื่อไหร่ที่เราสองคนทำหน้าที่ของเราเสร็จแล้ว
    เวลาที่เหลือจะเป็นของเราสองคน 

     

    พิมจะรอพี่อิทเหมือนที่เคยสัญญาไว้ 

    จนกว่าพี่อิทจะกลับมาอีกครั้ง...

     

    P.S.  รักเศษใบไม้ที่ร่วงติดผมพิมวันนี้จัง

    February 07

    เรื่อยเรื่อยมาเรียงเรียง

    This poem is dedicated to "PETCH"
     
            My friend's name is Petch.
     
            He doesn't have a girlfriend yet.
     
            Wushu makes him scary.
     
            During Judo period, it was like he would kill somebody.
     
            Really, he is the scariest person that I have ever met.
     
    เพชร. . .
    เราไม่ได้แต่งถึงเพชรให้น่าเกลียดเลยน่ะเว้ย
    แต่ดูเธอแต่งให้ชั้นสิ
     
    ********************
     
    ว่างนักเหรอนังน้องหนูพิมมี่ถึงมานั่งอัพ bolg เนี่ย??
    คำตอบคือ  เปล่า!!!!
    แค่อยากอัพ  ไม่อยากปล่อยให้ blog มันเน่าเหมือนเจ้าของ
    ช่วงนี้งานเยอะจิงๆ  ทำไมน้า  ทำไมงานถึงเยอะอย่างนี้
    .
    .
    .
    เหตุผลก็คือ  เราต่างเป็นพวก Farm House กันทั้งสิ้น
    เอ๋. . . งงอ่าดิ่  ว่าหมายความว่าไง
    ก็หมายความ  งานต้องเสร็จสดๆร้อนๆ  ก่อนส่งถึงอาจารย์ไม่นาน
    ดังนั้น  งานของพวกเราจึงสด  หอม  และหวานมัน
    แน้ๆๆ . . . คิดไม่ถึงอ่าดิ่
    แต่
    .
    .
    .
    เราคิดถึงนะ
    เหอๆ  จาอ้วกว่ะ  เหมือนตอนนี้น้ำตาลในเลือดจะขึ้นสูง
    เพราะใคร???
    ใครกลับมา???
    ใครโทรมา???
    ใคร  ใคร  ใคร  และใคร????
    เอาล่ะ  กลับมาเรื่องงานต่อดีกว่า
    ที่เพิ่งผ่านพ้นไป  และเกือบเป็นหายนะของใครหลายๆ คน  นั่นก็คือ
    "THESIS"
    ลุงอ้วนเริ่มสั่งตั้งแต่เปิดเทอม 2 
    แต่ได้ข่าวว่า  ทุกคนทำกันหามรุ่งหามค่ำกันในคืนวันที่ 5
    จึงเป็นผลให้  หลายๆคนในห้องกลายเป็นญาติของช่วงๆ กะ หลินฮุ้ยไปโดยไม่ได้นัดหมาย
    ที่แน่ๆคือ ณัฐ กะ เพชร ตีห้าครึ่ง
    แบบว่า thesis เสร็จ  ก็อาบน้ำแต่งตัวมาโรงเรียนได้เลย - -"
    ไม่ต้องเสียเวลาตั้งนาฬิกาปลุกซะงั้น
     
    ********************
     
    จบจาก thesis ก็เป็น project ฟิสิกส์
    ก็ได้ข่าวว่าหามรุ่งหามค่ำกันอีกเช่นเคย
    และหนึ่งในนั้นก็เป็น ณัฐ เจ้าเดิมอีกแล้ว
     
    ********************
     
    เมื่อวานไปหาหมอมา
    สรุปคือ  เป็นภูมิแพ้อากาศ
    แล้วหมอบอกว่า  เนี่ย อาการมันกำเริบมากเลยนะ  ดูใต้ขอบตาสิดำคล้ำเชียว
    เราก็ขำก๊าก
    แล้วตอบว่า เปล่าค่ะ
    หนูใต้ตาคล้ำเพราะนอนตี 2 มา  2  คืนแล้วค่ะ
    และแล้วอิชั้นก็ถูกหมอนั่งเทศน์ว่าดองงานไว้ล่ะสิ
    เนี่ยเห็นมั้ย  นอนก็ดึก  ภูมิแพ้ก็กำเริบ
    งานก็เกือบไม่เสร็จ bla bla . . .
    กำ  ซวยเลยตู  ไม่บอกเลย 
     
    ********************
     
    วันนี้อัพยาวสะใจ  หลังจากไม่ได้อัพมาเกือบ 2 เดือน
    ไปทำ health ก่อนน้า  บ๊ายบายๆ
     
     
    PS.  หายเร็วๆนะกอ ทุกคนในห้องเป็นห่วงแก
    January 21

    ปายเที่ยววววว

    อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะได้ไปเที่ยวแล้ววววว
    ดีใจๆๆ  จะได้ไปอยู่กะเพื่อนๆ  ไปกิน  ไปนอน
    โฮะๆๆ  คิดแล้วสุขใจ
    แต่ถ้าจะให้ดีนะ  ไม่ควรมี speech contest  อ่ะ
    ไม่ชอบอย่างแรง  ขนาดนู๋ตาโยยังบอกว่าไม่ชอบเลย  แล้วชั้นจาเหลือเรอะ?
     
    เอ่อ. . .ใครจะช่วยเราแบกกระเป๋าอ่ะ
    มีกระเป๋าเดินทาง 1 ใบ  ถุงนอน 1 อัน  แล้วก็กระเป๋าสะพายอีกใบ
    โฮะๆๆ  ไม่เยอะเลยใช่ม้ายยย  แค่นี้เอง  ช่วยๆน้องพิมหน่อยน้าเพื่อนๆที่น่าร้ากก
    แล้วไม่ต้องถามนะ  ว่าเราจะแบกอะไร  เพราะเราจะแบก
    .
    .
    .
    ความรักของทุกๆคนที่มีให้น้องพิมไง
     
    ********************************************
     
    และแล้วเราก็เข้าสู่วันอาทิตย์ที่ 22 มกราคม 2549 อย่างโดดเดี่ยว
    ก็รู้ก็เข้าใจว่าเธอไม่ว่าง  เธอมีสิ่งที่ต้องทำ  และเป็นสิ่งทีสำคัญมาก
    นั่นคือ  งานเลี้ยงตอน - -" 
    เอาเหอะ  ก็ไม่ได้เรียกร้องอะไร  เพราะรู้ว่าเรียกร้องไปก็ไม่มีประโยชน์
    เหอๆ  ก็นะ  3  ปีที่ผ่านมา  ชีวิตพิมก็ได้เรียนรู้อะไรหลายๆ อย่าง
    ทั้งสุขและทุกข์ (ส่วนใหญ่จะทุกข์)
    ทั้งเสียงหัวเราะและน้ำตา (และส่วนใหญ่ก็เป็นน้ำตา) - -"
    ยังไงตอนนี้เธอก็ไม่อยุ่อ่ะนะ  หนีไปเที่ยวประจวบ จำไว้เลยๆๆ
    ก็ดูแลตัวเองดีล่ะกาน  อย่าเมากันจนหัวทิ่มตกทะเล
    สุดท้ายนี้  อยากบอกว่า
    .
    .
    .
    รักนะ  แต่ไม่แสดงออก
     
     
    December 13

    Nothing

     

     

    มาอัพรูปเฉยๆๆ  ปายล่ะ 

     

    PS. เปื่อยอีกแร้วววววว

    October 26

    เปิดเทอม!!!!!!!!!

    เปิดเทอมแล้ววววว. . .
    ทำไมมันน่าเบื่องี้ - -"
    ตารางสอนจัดแบบอย่างแน่นเอี้ยดดดดดดด
    กะจาไม่ให้เด็กหายใจหายคอกันบ้างรึไงเนี่ย
     
    วันนี้ก็ไม่ค่อยได้เรียนอะไรเลย
    นอกจาก work ed กะ ตา Tim 
    เบื่อ Tim อ่ะ  เทอมนี้เจอตั้ง 3 คาบ  ตายลูกเดียวเรย
    วันนี้พี่แกแต่งตัวแปลกๆมาอีกล่ะ 
    หลังจากที่เทอมหนึ่งเคยใส่เนคไทด์ขนเฟอร์สีชมพูแปร๊นมาสอน
    ใครหนอบอกให้เค้าเอาสายเอี๊ยมมาใส่แบบนี้
    แถมเนคไทด์พี่แกก้อนะ  ลายดอกพร้อยเชียว
     
    เห้ยๆ  วันนี้เพชรมาลุคใหม่อ่ะ 
    พี่แกเล่นแบกหนังสือเลขเล่มบิ๊กๆ 
    ประมาณว่าถ้าถูกหนังสือเล่มนี้ตบหัว  มีสิทธิ์หัวแบะได้ มานั่งทำที่โรงเรียนอ่ะ
    โคดฟิตเลยอ่ะเพชร  เอาเหอะ  เพื่อทันตะ  Petchie สู้ตายฮับ!!!
     
    เนื่องในโอกาสวันนี้เป็นวันดี  เป็นวันเกิดของบุคคลอันเป็นที่รักของเราทั้ง 3 คน ก้อขออวยพรน้า...
    >>> มิวจ๋า  HBD น้า  มีความสุขมากๆๆ  อนาคตเราหวังว่าแกคงจะเป็นแฟนพันธ์แท้โคนัน
    >>>หนอนชาเขียว(นิค วี)  ก้อมีฟามสุขมากๆๆ นะ  อย่าซุ่มดิ่แกอ่ะ  เก่งอยุ่แล้วนะ
    ส่วนคนสุดท้าย  สเปเชี่ยลนิดๆๆ
    .
    .
    .
    >>> พี่อิท  ทุกอย่างที่พิมจะพูดก้ออยุ่ใน sms หมดแล้วนะค่ะ
     
    บายล่ะ  บายยยยยยยยย จุ๊บๆๆ
     
     
    PS.ทำไมเปิดเทอมทีไรพวกเพื่อนๆที่น่าร้ากทั้งหลายชอบทักทายกันด้วยคำพูดที่เชือดเฉือนจิตใจกันจิงๆ
     
    "อ้วนขึ้นนะแก"
     
    หรือ
     
    "เห้ย บวมขึ้นเยอะเรย"
    พวกแกทักทายด้วยคำอื่นไม่เป็นเรอะ? 
     
     
     
     
     
    October 08

    23.33

    ห้าทุ่มฉามฉิบฉามแย้ววววววววว
    ยังนั่งเบิ่งตาอยุ่หน้าคอมอยุ่เรย
    กำลังอิจฉาคนบางคนอยุ่
    คนเค้ากำลังอินเลิฟอ่านะ  หมั่นไส้วุ้ย ; P
    ยังไงก้อขอให้สมหวังล่ะกัน
     
    *******************************
     
    ปายเรียนอุ๊มา  อืมม ไอโซเมอร์  หนุกจางเรยยย
    ปวดหัวดีแท้  เด่วเปิดเทอมเรียนกะนันนิดได้หนุกแน่ๆ
     
    เราได้เรียนกะเพื่อนร้ากที่คบกันมา 11 ปีด้วยแหละ
    ไม่ได้เจอกันมาตั้ง 5 ปีแล้ว  ดีจายมั่กๆๆ
    แต่ถ้ามันไม่เข้ามาทักเรา  เราก้อจำมันไม่ได้ว่ะ  เหอๆ
     
    ถ้าแกเข้ามาอ่านน่ะเว้ย  เราอยากให้แกรุว่า
     
    เรารักแก
     
    *******************************
     
    โอเค  ตอนนี้เปลี่ยนมาเป็นโหมดอารมณ์เสียมั่ง
    เห้ออ  คนเราอ่ะนะ  ทำไมทำตัวงี้น้า
    ทำตัวเองให้โดนกักบริเวณ  บ้าจัง
    ทำไมเป็นงี้ฟ่ะ  แง้ๆๆ 
    เห้ย แต่ว่าคนโดนกักไม่ได้  ต้องว่าคนสั่งกักตะหาก
    ไอคนสั่งกักบริเวณนี่ก้อบ้าเจงๆ 
    ก้อฝนมันตกอ่ะ  จาให้คนค่อยๆเดินได้ไงอ่ะ
    เด่วก้อไม่สบายกันพอดี
    แย่ๆๆๆ
    แล้วอาทิตย์หน้าเราจะคุยกับใคร???
     
    *******************************
     
    >>> วันนี้อัพได้สาระน้อยมากกกกกกก  เอาเหอะ  ถ้าอยากอ่านมีสาระก้อไปสเปซนนท์ล่ะกัน - -" 
    >>> คิดถึงเพื่อนๆทุกคนจังเลยยยย
     
     
    September 30

    บ๊ายบาย. . .กอริล่า(อาจจะช้าไปหน่อย)

    มันจะช้าไปมั้ยถ้าเราจะบอกว่า
    "ดีริ"
    เห้ออ. . . และแล้วห้องเราก้อโกอินเตอร์ไปอีก 1 ราย
    คิดๆไปแล้วก็ใจหายเนอะ
    ต่อไป. . .

    ใคร...จะหันมายืมลิควิดเรา  แล้วพอเราทวงคืนมันกลับบอกว่า "หาย"
    ใคร...จะเปลี่ยนที่นั่งๆทุก 1 คาบ
    ใคร...จะเดินหาชีทตามซอกโต๊ะและหลืบห้อง
    ใคร...จะเป็นผู้นำในการใช้ key word แต่งประโยค
    ใคร...จะตั้งหน้าตั้งตาดูดิจิกะรัตท่ามกลางเสียงโวยวายของเพื่อนๆ
    ใคร...จะกินผงชูรสจากซองขนมของเพื่อน
    คิดแล้วเศร้าแฮะ 

    ริ...รัน่ว้

    *************

    ปิดเทอมมา 1 อาทิตย์แย้วว 
    รุสึกว่ายังไม่ได้ทำอะไรที่มีสาระสักอย่าง - -"
    วันๆก้อกินๆนอนๆ  ที่คิดไว้ว่าจะลดความอ้วนก้อเป็นอันล้มเลิก
    แต่เราก้อดีใจที่นรุตม์มันก้อลดไม่ได้ ^^

    *************

    เมื่อวานซืนอ่ะ  ตอนเราออนเอ็ม  มันมีคนเข้ามาทักเรา  น่ากัวจิงๆ
    อ่านดูดิ่
    c_h_a_i  @L!//>>@(*) [[[CaRe l3eAr !!!]]] i'm bored  ดีครับ
    @L!//>>@(*) [[[CaRe l3eAr !!!]]] i'm bored  c_h_a_i  55+
    @L!//>>@(*) [[[CaRe l3eAr !!!]]] i'm bored  c_h_a_i  ทักซะเพราะเชียวน้องหยุ่น
    c_h_a_i  @L!//>>@(*) [[[CaRe l3eAr !!!]]] i'm bored  ม่ายช่าย น้องหยุ่น
    @L!//>>@(*) [[[CaRe l3eAr !!!]]] i'm bored  c_h_a_i  อ่าว
    @L!//>>@(*) [[[CaRe l3eAr !!!]]] i'm bored  c_h_a_i  แฮะๆ
    @L!//>>@(*) [[[CaRe l3eAr !!!]]] i'm bored  c_h_a_i  ขอโทษๆ
    c_h_a_i  @L!//>>@(*) [[[CaRe l3eAr !!!]]] i'm bored  มิเป็นไร มาหอมแก้มทีก้แล้วกัน
    @L!//>>@(*) [[[CaRe l3eAr !!!]]] i'm bored  c_h_a_i  ขอโทษนะ
    @L!//>>@(*) [[[CaRe l3eAr !!!]]] i'm bored  c_h_a_i  แต่คิดว่าเราคงไม่รู้จักกันมาก่อน
    c_h_a_i  @L!//>>@(*) [[[CaRe l3eAr !!!]]] i'm bored  มาให้กอดก็หายกัน
     
    เอ่อ  น้องพิมรู้สึกสยิว+คลื่นไส้อย่างแรง
    ดังนั้น  น้องพิมก็เลย block+delete ไปซะ
    หวังว่าเค้าคงจะไปที่ชอบๆ และไม่ตามรังควานน้องพิมอีก

    *************

    นี่ๆๆ  การแสดงของมอ 5  อ่ะ
    ให้พวกผู้ชายห้องเราไปเต้น  2005 ทิวา  ฮูลา  ฮูลากันดีมั้ย
    เรามองๆไว้ 4 คนอ่ะ  ช่วยหาอีกคนหน่อยสิ
    ปุ๊  นรุตม์  นนท์  ป๊อด  . . .

    *************

    มีเรื่องของคุณยายมาเม้าท์ให้ฟังล่ะ
    ก้อวันนี้เราโทไปหาคุณยายอ่ะ
    คุณยาย:  น้องพิมเหรอลูก  ทานข้าวรึยัง
    น้องพิม:  ทานแล้วค่ะ
    คุณยาย:  ห๊า อะไรน่ะ  ป่วยเหรอลูก  ไปตากฝนที่ไหนมา
    น้องพิม:  ป่าวค่ะ  หนูไม่ได้ป่วย
    คุณยาย:  ทานยารึยัง  ยายบอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่าไปตากฝน
    น้องพิม: ??? (อึ้งรอบที่ 1)
    คุณยาย:  แล้วพี่ลินล่ะลูก
    น้องพิม:  อาบน้ำอยู่ค่ะ
    คุณยาย:  อ่าว  ยังไม่กลับเหรอ  ทำไมกลับดึกล่ะ  แล้วใครไปรับ
    น้องพิม:  ??? (อึ้งอีกรอบ)

    55+  คุณยายเราหูไม่ค่อยดีอ่ะ  เราพูดเรื่องนึง  เค้าก้อจะไปพูดอีกเรื่องหนึ่ง - -"
    แต่คุณยายเราน่ารักน้าาา  ใจดีมากๆๆ  เลี้ยงเรามาตั้งแต่เด็กๆ  ตามใจเราตลอด
    เราอยากได้อะไรก็หามาให้ทุกอย่าง  เพราะเราเป็นหลานคนเล็กๆ อิอิ
    จนพ่อบอกว่า ถ้าให้คุณยายเลี้ยงเรานานกว่านี้  เราต้องกลายเป็นเด็กเอาแต่ใจตัวเองแน่ๆ
    ปายล่ะ  บายๆ  เด่วเจอกานวันศุกร์ที่ 7 น้าา
     
    >>>วันนี้อัพเป็นสีลูกกวาดอย่างแรง
    >>> มีรูปคุณยายที่น่ารักของเรามาฝากด้วย หุหุ
     
     
    September 23

    สบาย สบาย. . .

    สอบเสร็จแย้วววววว. . .
    เหมือนยกภูเขาหินทรายยอดแบน (flat-topped) ออกไป
    ค่อยหายใจสะดวกขึ้นหน่อย ^^ 
    อยากร้องเพลงลัลล้าา . . .
    ท่าจาบ้าไปแล้วชั้น - -"
    ปิดเทอมเป็นเวลาแห่งการนอน  นอน  และนอน
    จานอนนานๆๆๆๆ  ให้สมกับที่ต้องอดนอนมาหลายอาทิตย์ก่อนสอบ ^^

     

    *************************

    วันนี้สอบเสร็จก้อไปตามล่าหนังสือเล่มนึง 

    ซึ่งเรารอจาอ่านมานานมั่กๆๆ  นั่นคือ
    "ล่าฝัน  สักวันฉันจะบิน"
    เราก้อนะ  ไปเดินๆ  อยู่ในซีเอ็ดนานมาก  แต่ก้อหาไม่เจอ
    ก้อเลยเดินไปถามพี่ที่เคาน์เตอร์  พี่เค้าก้อพาไปเอา
    แต่ตอนเราเดินตามที่เค้าไปเอาหนังสืออ่ะ
    มันก้อมี อีนังป้าแก่ๆ  คนนึง  หัวหงอกๆ  ตัวอ้วนๆๆๆ  อ้วนกว่าลุงอ้วนอีก 
    ผมเผ้ารุงรัง  แต่งตัวสกปรก  ดูเหมือนคนไม่ค่อยเต็มเต็ง
    อยู่ๆ เจ๊แกก้อหันมามองเราตาขวางเลยอ่ะ  แล้วพูดตะคอกๆ กับเราว่า


    "น้องๆ มาเดินตามพี่ทำไม  จะหาอะไรก้อหาไปสิ 

    เห็นเดินตามพี่มาตลอดเลย"

    เราก้ออึ้ง  แบบชั้นไม่เดินตามแกเลย 

    ชั้นเดินตามหาหนังสือตั้งหาก
    ตอนนั้นอยากตอกเจ๊แกกลับไปว่า


    "หนูไม่ได้เดินตามป้าหรอกค่ะ 

    แต่ป้าน่ะตัวใหญ่เกะกะขวางทาง 

    ทำให้ป้ารู้สึกว่าหนูเดินตามป้า"


    เหอๆ  แต่พอดีว่าน้องพิมป๊อดว่ะบวกกับอยู่คนเดียวด้วย 

    อาอำนาจไปดูของอยู่ที่ร้านอื่น  ก้อเลยได้แต่คิดในใจ - -"
    เราโคดโมโหอ่ะ 

    อยากหาอะไรมาทุบๆๆ  เหมือน wink ใน msn  แต่เราก้อทำไรไม่ได้ 

    เราก้อเลยเดินหนี  ไม่กล้าตอกเจ๊แกกลับ  กลัวโดนตบ - -"
    โคดหงุดหงิดเลยอ่ะ  พอได้หนังสือเสร็จก้อเลยโทรหาอาอำนาจให้มารับ
    พอเราเล่าให้อาอำนาจฟัง  อาเค้าถามว่าคนไหน 

    เด่วอาไปคุยด้วยสักหน่อย 55+  คุณอาที่น่ารักของน้องพิม


    สรุปข้อคิดที่ได้จากเรื่องนี้  คือ  คนอ้วนไม่ใช่จะใจดีเสมอไป. . .

     

    PS. คิดถึงพ่อกะแม่จังเลย  ไม่อยากนอนคนเดียว  กลัวผีอ่าา  รับสมัครคนมานอนด้วย 

          สนใจติดต่อน้องพิมได้เรย

     


    September 04

    คนสองคน กับ ใจสองใจ

    เวลา .....นำพาให้คนสองคนมาเจอกัน  แต่ก็ทำให้เราห่างกัน  ด้วยเงื่อนไขของกาลเวลา
     
    หนึ่งคน.....พยายามไขว่คว้า  ดิ้นรน  เพื่อจะได้เห็นและพบหน้า
     
    หนึ่งคน.....กลับมองว่า  ก็แค่เรื่องธรรมดา  เพียงแค่ไม่พบหน้า  แต่เราเข้าใจ
     
    ความรักระหว่างสองใจ 
    อาจจะไม่ เหือดหาย หรือ ห่างเหิน
    ถ้าใจทั้ง สองใจ จะไม่หมางเมิน
    ผูกใจ แล้วเดินไปด้วย ความเข้าใจ
     
    แม้. . .วันนี้เราจะห่าง  อีกบางใคร  ย้ำถาม  รักเรายังเหมือนเดิมอยู่ไหม
    ตอบ. . .ขอเพียงเราเข้าใจ  แม้ตัวเราจะ ห่างไกล  แต่ใช่หัวใจเราจะห่างกัน
     
    ที่มา: www.pantip.com
     
    ***************
     
    อย่างงว่าเราอยุ่ในอารมณ์ไหนถึงได้เอาข้อความข้างบนมาแปะ
    เราเองก้อไม่รู้ว่าทำไม  รู้แต่ว่า  อ่านแล้วชอบ  มันซึ้งดี ^^
     
     
    ***************